Rok bażanta – Wizyta w wolierze.

Zespół złożony z przedstawicieli Koła Łowieckiego „Bóbr” oraz pedagogów z SPzOI w Zielonce Pasłęckiej i POW w Marwicy w ramach „Roku bażanta” opracował specjalny projekt dopasowany do wymagań nie tylko regulaminu akcji, ale także lokalnego środowiska naturalnego oraz potrzeb i możliwości uczestniczącej w nim młodzieży. Realizowany przez cały rok szkolny ma doprowadzić do znacznej poprawy warunków bytowych bażantów oraz ich reintrodukcji, a co za tym idzie restytucji ich rodzimej populacji na tych ziemiach. Uczestnicy zajęć w przystępny i bezpieczny sposób wykształcą w sobie postawy proekologiczne, szacunek dla środowiska i wrażliwość na jego problemy. Poszerzą swoją wiedzę na temat podstawowych zagadnień ekologii i uczą się wykorzystywać zdobyte informacje w praktyce, chroniąc Polską przyrodę poprzez podejmowanie podobnych działań w przyszłości. Równie ważnymi celami, które stawiają przed sobą realizatorzy projektu, są rozwijanie współdziałania i procesów socjalizacyjnych zachodzących pomiędzy uczniami SPzOI w Zielonce Pasłęckiej a wychowankami POW w Marwicy.

Wraz z nowym rokiem szkolnym uczestnicy ze wzmożoną energią powrócili do wykonywania zadań projektu. Już 19 września spotkali się ponownie w bardzo specjalnych okolicznościach. Dzięki uprzejmości pana Kazimierza Pielecha, właściciela niewielkiej woliery i jednocześnie myśliwego koła „Bóbr”, dzieci mogły na własne oczy zobaczyć i usłyszeć prawdziwe bażanty. Dzięki temu nauczyły się m.in. rozpoznawać płeć ptaków, obliczać ich wiek a także dowiedziały się, gdzie bażanty najczęściej bytują i czym najchętniej się żywią. Następnie uczestnicy udali się na wycieczkę do lasu w poszukiwaniu tropów zwierzyny. Udało im się odkryć nie tylko tropy saren, jeleni, lisów i dzików, ale także uzbierać pełne kosze grzybów. Młodzież wzięła udział w konkursie na najładniejszy odlew gipsowy znalezionego tropu, które potem każdy mógł zabrać jako pamiątkę tej ciekawej wyprawy. Ostatnim, ale nie mniej ważnym punktem programu, było uzupełnienie karmników dla bażantów, co z pewnością pozwoli na utrzymanie się tych pięknych ptaków na wolności na naszym terenie.

Obserwując z jakim zainteresowaniem dzieci angażują się w opracowane działania, można stwierdzić, że cele programu się urzeczywistniają. Przekazana przez wychowawców iskierka miłości dla lokalnego środowiska naturalnego do końca roku powinna rozpalić się żywym płomieniem, który nie wygaśnie wraz z zakończeniem projektu, a zawiązane między uczestnikami znajomości przerodzą się w piękne i długotrwałe przyjaźnie.